Drapieżnicy Władzy

Drapieżnicy Władzy 

Pełzną ku władzy z wypolerowanymi uśmiechami i już splamionymi dłońmi, drapieżnicy w garniturach żywiący się słabościami i lękami, bez wstydu pożerający to, co przysięgają chronić; ich przemówienia są słodkimi truciznami, ich obietnice – z góry zaplanowanymi zdradami, a każde słowo, które wypowiadają, cuchnie ukrytym interesem. Nie służą niczemu ani nikomu poza własnym awansem, wynosząc swoje ego do rangi prawa, depcząc sumienia, ogołacając słowa z sensu, aż nie pozostaje nic poza cynicznym teatrem, w którym człowieczeństwo staje się jedynie poświęconym rekwizytem.