De Roofdieren van de Macht

De Roofdieren van de Macht 

Ze kruipen naar de macht met gelakte glimlachen en al bevlekte handen, roofdieren in kostuum die zich voeden met zwaktes en angsten, schaamteloos verslindend wat zij zweren te beschermen; hun toespraken zijn zoete vergiften, hun beloften vooraf beraamde verraad, en elk woord dat zij uitspreken stinkt naar vermomd eigenbelang. Ze dienen niets en niemand behalve hun eigen opmars, verheffen hun ego tot wet, vertrappen gewetens, hollen woorden uit tot er niets overblijft dan een cynisch toneel waarin de menselijkheid niet meer is dan een opgeofferd rekwisiet.