Belgijski poeta i fotograf polskiego pochodzenia, podróżuję między cieniem a światłem, uchwycając świat w czerni i bieli. Moje spojrzenie nie dąży do zatrzymania rzeczywistości, lecz do ujawnienia ukrytej duszy miejsc, twarzy i ulotnych chwil.

Piszę kroniki historyczne i duchowe, na skrzyżowaniu czasu i intymności, gdzie ludzka pamięć wchodzi w dialog z poszukiwaniem sensu. Są to podróże, medytacje nad tym, co było, co trwa i co łączy nas z niewidzialnym.

Moje wiersze rodzą się z najgłębszej introspekcji, między mistycyzmem a objawieniem. Niosą ślady moich wewnętrznych zmagań, fragmenty podróży, w której granice między rzeczywistością a wyobraźnią zanikają. Każde słowo kroczy niepewną ścieżką, gdzie cień i jasność się stapiają; dalekie od zwykłych wyznań, są wezwaniami, szeptami z innego świata.

Poprzez moje cytaty dzielę się przebłyskami myśli i ponadczasowymi rezonansami, jak mosty między intymnym a uniwersalnym.

Na koniec, fotografia jest moją cichą wędrówką. Ulice, miejsca i chwile stają się symbolami i echem niewidzialnego, gdzie każdy kontrast ujawnia to, co pozostaje ukryte dla oka.

Stefan Warest-Szczypek Podgórski