Galerij II

Ik fotografeer in kleur wat mijn innerlijke stormen tot rust brengt: de zee, het licht op een landschap, de stille aanwezigheid van een dier, de eenvoudige schoonheid van de levende wereld. Ik zoek er niet echt naar; ze dienen zich aan, in een moment, een emotie of een plotselinge verwondering. Elke foto is een toevlucht, een ademhaling, een manier om weer bij mezelf te komen. In deze fragmenten van de natuur ontdek ik een diepe rust, iets dat groter is dan ikzelf, een stil mysterie dat verzacht en verzoent. 

Zeeland is voor mij een land van wind, licht en stilte. De lange stranden, de duinen en de wijde horizon bieden mij een plek waar ik eindelijk kan ademhalen. Ik kom er om te vertragen, naar de zee te luisteren en mij door haar rust te laten dragen. Elke foto is de herinnering aan een moment van stilte, een licht of een adem die de innerlijke onrust verzacht. Daar, tussen hemel en water, voel ik mij eenvoudigweg thuis. 

Juni 2026

Op de begraafplaats van Dieweg lijkt de tijd anders te ademen. Tussen de stenen en de gegraveerde namen nemen de wilde bloemen zachtjes hun plaats weer in, alsof de natuur een kus van leven legt op de herinnering aan hen die zijn heengegaan.

Hier worden de graven een tuin, een bloemenveld waar de stilte nog altijd spreekt. Elk grassprietje dat groeit, elk bloemblaadje dat zich opent, herinnert ons eraan dat niets ooit echt verdwijnt: alles verandert, alles wordt opnieuw geboren.

Deze plek is een rustplaats voor de doden, maar ook voor de levenden. Een toevluchtsoord voor kunstenaars, dichters, dromers en gevoelige zielen die hier op zoek komen naar een beetje vrede, schoonheid en inspiratie. Want sommige begraafplaatsen zijn niet enkel het einde van een reis; ze zijn heiligdommen waar leven en dood hand in hand gaan, onder de geduldige blik van de wilde bloemen. 

10 juni 2025