Morgen

14-08-2026

Demain

Il est un temps où l'on dépose les pierres,
Celles que l'on porte au secret de son cœur,
Pour retrouver enfin la lumière,
Et laisser s'en aller le poids des douleurs.

Les valises s'ouvrent au bord du chemin,
Et le passé s'efface au souffle du vent,
L'âme apprend doucement à lâcher ses liens,
Et marche vers demain, plus libre qu'avant.

Et si la peur nous retient encore au bord du destin,
C'est qu'elle nous murmure de rester dans nos habitudes,
Mais il faut parfois s'élancer, sans connaître demain,
Et faire confiance à la vie, même dans l'incertitude.


Er komt een tijd dat we de stenen neerleggen,
Die we diep in ons hart verborgen dragen,
Om eindelijk het licht terug te vinden,
En het gewicht van de pijn los te laten.

De koffers gaan open langs de weg,
En het verleden vervaagt in de adem van de wind,
De ziel leert langzaam haar banden los te laten,
En loopt naar morgen, vrijer dan voorheen.

En als de angst ons nog tegenhoudt aan de rand van het lot,
Dan is het omdat ze ons toefluistert vast te houden aan onze gewoonten,
Maar soms moeten we springen zonder te weten wat morgen brengt,
En vertrouwen op het leven, zelfs in onzekerheid.

Share