Gedichten 

Ik schrijf gedichten, klassiek of in proza, uit noodzaak. Hoewel ik erken hoe moeilijk het is om gevoelens in woorden te vertalen, dringt het schrijven zich aan mij op. Ik leg er het verleden, het heden, wat door mij heen gaat en wat mij raakt in vast. Ik klaag de onrechtvaardigheid van deze wereld aan, soms met opstandigheid, soms met pijn. Poëzie kanaliseert mij, kalmeert mij en stelt me in staat de rust terug te vinden zonder mij ooit het zwijgen op te leggen. Het is de ruimte waar ik vrij kan zeggen wat ik denk, of dat nu bevalt of niet.